Το Παμούκαλε απλώνεται στην κοιλάδα του ποταμού Μεντερές, περίπου 20 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πόλης Ντενιζλί, στη νοτιοδυτική Τουρκία. Ο λόφος από κάτασπρο τραβερτίνη, με τις ανισόπεδες δεξαμενές και τους φυσικούς καταρράκτες, οφείλει το όνομά του — «Κάστρο από βαμβάκι» — στην εντυπωσιακή μορφολογία του.
Το σκηνικό δεν φτιάχτηκε από ανθρώπινο χέρι. Τα νερά των θερμών πηγών, πλούσια σε όξινο ανθρακικό ασβέστιο και με θερμοκρασία πάνω από 35 βαθμούς Κελσίου, αναβλύζουν από ενεργό ρήγμα και, καθώς ψύχονται, εναποθέτουν στρώσεις ασβεστίτη. Έτσι, εδώ και χιλιετίες — από τα μέσα του Πλειστοκαίνου ως σήμερα — σχηματίστηκαν οι σκαλωτές πισίνες σε σχήμα πετάλων. Οι γεωλόγοι θεωρούν την περιοχή παγκοσμίως σημαντική: φιλοξενεί πέντε από τις έξι μορφολογίες τραβερτίνη που απαντώνται στον πλανήτη.
Η Ιεράπολη δίπλα στους τραβερτίνες
Δίπλα ακριβώς βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος της Ιεραπόλεως, την οποία ίδρυσε τον 2ο αιώνα π.Χ. ο βασιλιάς της Περγάμου Ευμένης Β’. Η χρονολόγηση των πετρωμάτων με τη μέθοδο U-series δείχνει, μάλιστα, πώς οι σεισμοί έπληξαν την πόλη στο πέρασμα των αιώνων. Από το 1988, οι λευκοί σχηματισμοί και τα ερείπια μαζί ανήκουν στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Πρακτικά για την επίσκεψη
Από άποψη πρόσβασης, το πλησιέστερο αεροδρόμιο είναι εκείνο του Ντενιζλί (DNZ), 70 χιλιόμετρα μακριά, με τρεις πτήσεις ημερησίως από την Κωνσταντινούπολη. Όσοι παραθερίζουν στη Μπόντρουμ, στο Μαρμαρίς ή στη Φετιγιέ, μπορούν να το δουν με ημερήσια εκδρομή. Η Αφροδισιάδα, επίσης μνημείο της UNESCO, απέχει λιγότερο από 100 χιλιόμετρα. Η είσοδος στο συγκρότημα κοστίζει περίπου 30 ευρώ, ενώ υπάρχουν επιπλέον τέλη για το Αρχαιολογικό Μουσείο και για το μπάνιο στις πισίνες.
Το απόγευμα του καλοκαιριού είναι η καλύτερη στιγμή για επίσκεψη. Ο κόσμος έχει αραιώσει, ο ήλιος δεν καίει και το νερό, αν και χάνει γρήγορα τη θερμοκρασία του, παραμένει ευχάριστα ζεστό. Πέρα από το θέαμα, πολλοί επιλέγουν το μπάνιο για τις ευεργετικές ιδιότητες του μεταλλικού νερού. Χαρακτηριστική είναι και η παλέτα των χρωμάτων: φύκια και βακτήρια προσθέτουν αποχρώσεις πάνω στο λευκό. Η περιοχή προσελκύει κάθε χρόνο εκατομμύρια επισκέπτες — και δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί.
