Μια «Κυκλαδίτισσα» στην καρδιά των Δωδεκανήσων
Τα κατάλευκα σπίτια με τα μπλε πορτοπαράθυρα, οι ανεμόμυλοι και το επιβλητικό ενετικό κάστρο δημιουργούν ένα σκηνικό που μπερδεύει τον επισκέπτη. Η Αστυπάλαια, παρότι ανήκει διοικητικά στα Δωδεκάνησα, έχει όλη την αισθητική των Κυκλάδων. Αρκεί μια βόλτα στη Χώρα για να καταλάβει κανείς γιατί αποκαλείται συχνά «γέφυρα» ανάμεσα στα δύο νησιωτικά συμπλέγματα.
Στην κορυφή του λόφου δεσπόζει το κάστρο των Γκουερίνι, χτισμένο τον 13ο αιώνα. Τότε είχε σκοπό να προστατεύσει τους κατοίκους από τους πειρατές που δρούσαν στο Αιγαίο. Σήμερα, η πέτρινη σιλουέτα του εξακολουθεί να δίνει ταυτότητα στον οικισμό. Τα σπίτια που είναι χτισμένα γύρω του λειτουργούσαν κάποτε κι εκείνα ως αμυντικό τείχος.
Οι παραλίες του νησιού αποτελούν ένα ακόμα μεγάλο ατού. Τα Καμινάκια θεωρούνται από πολλούς η κορυφαία επιλογή, αλλά η λίστα δεν σταματά εκεί. Ψιλή Άμμος, Στενό, Λιβάδι και Βάτσες προσφέρουν εξίσου κρυστάλλινα νερά και άγρια ομορφιά. Για όσους θέλουν να ανακαλύψουν ακόμα πιο απομονωμένες ακτές, τα νησάκια Κουτσομύτι και Κουνούπες είναι προσβάσιμα με καΐκι από τον Πέρα Γιαλό ή τη Μαλτεζάνα.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η γεωγραφία του νησιού. Η Αστυπάλαια έχει σχήμα πεταλούδας και χωρίζεται σε δύο τμήματα, το Μέσα και το Έξω Νησί. Τα ενώνει ένας ισθμός πλάτους μικρότερου από 100 μέτρα, που δημιουργεί μια μοναδική μορφολογία με κλειστούς κόλπους και λιμνοθάλασσες, όπως το Βαθύ.
Στα αξιοθέατα που αξίζει να δει κανείς είναι το Αρχαιολογικό Μουσείο, αλλά και η εκκλησία της Παναγίας της Πορταΐτισσας. Θεωρείται μία από τις ομορφότερες των Δωδεκανήσων, με ξυλόγλυπτο επίχρυσο τέμπλο. Τον Δεκαπενταύγουστο το πανηγύρι της γιορτάζεται με παραδοσιακούς αγώνες, τα λεγόμενα «Κουκάνια», που διατηρούν ζωντανή την τοπική παράδοση.
