Τα κανάλια σχηματίζουν πλέγμα στο ιστορικό κέντρο και δικαιολογούν από μόνα τους τον τίτλο της «Βενετίας του Languedoc». Το Sète όμως δεν είναι μια πόλη-βιτρίνα: παραμένει πρώτα και πάνω απ’ όλα λιμάνι με ψαράδες, διεθνείς πορθμειακές γραμμές και μια προσωπικότητα που σφυρηλατήθηκε στη θάλασσα.
Οι Ρωμαίοι την πρωτοείδαν ως νησί σε σχήμα φάλαινας και της έδωσαν το όνομα από τη λατινική λέξη cetus. Η σημερινή μορφή της οφείλεται στον Λουδοβίκο ΙΔ΄, που από το 1666 κατασκεύασε τον κυματοθραύστη Môle Saint-Louis και το Canal Royal, θέλοντας μια μεσογειακή βάση για τον βασιλικό στόλο. Το φιλόδοξο σχέδιο συμπληρώθηκε με το 240χλμ. Canal du Midi, που ενώνει το Sète με την Τουλούζη και, μέσω αυτής, τον Ατλαντικό με τη Μεσόγειο, παρακάμπτοντας το Γιβραλτάρ.
Το λιμάνι που δουλεύει ακόμη
Στο Canal Royal και το Le Mole St Louis τα βαθυσκάφη αλιευτικά πλέουν δίπλα στα μικρά πολύχρωμα σκάφη, ενώ ταχυδρομεία και περιοχές του λιμανιού έχουν διατηρήσει την εικόνα τους ως ο μεγαλύτερος μεσογειακός λιμένας για τον ερυθρό τόνο. Το λιμάνι παραμένει το δεύτερο μεγαλύτερο της Γαλλίας, με ακτοπλοϊκές συνδέσεις μέσω της GNV προς Ταγγέρη και Ναντόρ.
Η πόλη είναι χτισμένη ανάμεσα στη Μεσόγειο και τη λιμνοθάλασσα Étang de Thau, όπου ανθεί η καλλιέργεια στρειδιών. Από την κορυφή του Mont Saint-Clair φαίνεται καθαρά η διάταξη του οικισμού: τα κανάλια, η παραλία στα νοτιοδυτικά και ο απέραντος υγρότοπος με τα χωριά στις όχθες του.
Κληρονομιά και ιδιότυπα έθιμα
Το Sète υπήρξε γενέτειρα καλλιτεχνών όπως ο ποιητής Paul Valéry, ο θεατράνθρωπος Jean Vilar και ο τραγουδοποιός Georges Brassens, και το Μουσείο Paul Valéry βρίσκεται στις πλαγιές του λόφου. Ξεχωριστή θέση έχει και το Μουσείο International des Arts Modestes, που φιλοδοξεί να σπάσει τα καλλιτεχνικά στερεότυπα.
Την ίδια στιγμή, το έθιμο της υδάτινης ιππομαχίας στις αρχές Αυγούστου, στο Κανάλι, προς τιμήν του Αγίου Λουδοβίκου, προσελκύει πλήθη, με τους αγωνιζόμενους πάνω σε ειδικές εξέδρες των βαρκών να προσπαθούν να ρίξουν ο ένας τον άλλον στο νερό με τα κοντάρια τους.
Τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο, πάντως, ο χαρακτήρας αυτός αναδεικνύεται διαφορετικά. Οι βόλτες στα γύρω στενά του Quartier Haut, όπου εγκαταστάθηκαν τον 19ο αιώνα ψαράδες από τη Νάπολη, τα χρωματιστά σπίτια και η επιστροφή των αλιευτικών στο λιμάνι, συνθέτουν μια αυθεντική εικόνα της μεσογειακής Γαλλίας, μακριά από την καλοκαιρινή πολυκοσμία.
