Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» αποτελεί πλέον το κεντρικό σημείο τριβής στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, με την Άγκυρα να παρακολουθεί με έντονο εκνευρισμό τον σχεδιασμό μιας πολυεπίπεδης αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής ομπρέλας. Το φιλόδοξο πρόγραμμα, ύψους περίπου 3 δισ. ευρώ, στοχεύει στη δημιουργία ενός συστήματος προστασίας από drones, βαλλιστικούς πυραύλους και αεροσκάφη, ενσωματώνοντας τεχνητή νοημοσύνη και προηγμένα ραντάρ.
Στρατηγική οχύρωσης και αντιδράσεις
Η τουρκική εφημερίδα Sozcu εκφράζει ανοιχτά τη δυσφορία της, κατηγορώντας την Αθήνα ότι «όχι μόνο δεν εγκαταλείπει τις προκλήσεις, αλλά εξοπλίζει και τα νησιά». Η τουρκική πλευρά εστιάζει ιδιαίτερα στη μεταφορά συστοιχιών Patriot στην Κάρπαθο, υποστηρίζοντας πως η κίνηση αυτή παραβιάζει όρους της Συνθήκης της Λωζάννης. Μάλιστα, αναλυτές στην Τουρκία φτάνουν στο σημείο να χαρακτηρίζουν την ενίσχυση αυτή ως αιτία πολέμου (casus belli), ισχυριζόμενοι ότι η Ελλάδα προετοιμάζεται για σύγκρουση.
Από την πλευρά της, η Αθήνα υλοποιεί το δόγμα των «αυτόνομων νησιών», προχωρώντας στην υπογειοποίηση κρίσιμων υποδομών και οπλικών συστημάτων, όπως οι πύραυλοι Spike NLOS, εντός βραχωδών σχηματισμών. Η τακτική αυτή, που περιλαμβάνει και τη χρήση συστημάτων όπως το «ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ» για την εξουδετέρωση εχθρικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών, αποσκοπεί στη διασφάλιση της επιχειρησιακής συνέχειας σε περιβάλλον υψηλής απειλής.
Χρονοδιάγραμμα και συνεργασίες
Το πρόγραμμα βρίσκεται σε φάση διαπραγματεύσεων, με τις δεσμευτικές προσφορές να αναμένονται εντός του 2026 ή των αρχών του 2027. Η υλοποίηση του σχεδίου προβλέπεται να είναι σταδιακή έως το 2030, ενώ η Ελλάδα έχει θέσει ως όρο τη συμμετοχή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας σε ποσοστό τουλάχιστον 25%. Παράλληλα, η Άγκυρα επιχειρεί να καθησυχάσει το εγχώριο κοινό, προβάλλοντας την ανάπτυξη δικής της αντιαεροπορικής ασπίδας στα Κατεχόμενα, ενώ οι διαβουλεύσεις της Ελλάδας με τη γαλλική Thales για συστήματα όπως το SkyDefender εντείνουν την ανησυχία στα τουρκικά επιτελεία.
