Πέντε μήνες πολέμου στη Μέση Ανατολή έχουν βάλει σε δοκιμασία κάτι περισσότερο από τη στρατιωτική μηχανή των ΗΠΑ: τα ίδια τα αποθέματά της σε βλήματα μεγάλου βεληνεκούς. Σύμφωνα με όσα μεταδίδει το Reuters επικαλούμενο πηγές με γνώση των επιχειρήσεων, τα αμερικανικά οπλοστάσια έχουν αδειάσει σε βαθμό που αλλάζει τους υπολογισμούς της Ουάσιγκτον.
Ο πυρήνας του προβλήματος βρίσκεται σε τρεις κατηγορίες όπλων. Οι επίγειοι πύραυλοι ATACMS και τα νεότερα συστήματα PrSM έχουν χρησιμοποιηθεί σχεδόν στο σύνολό τους, ενώ από το παγκόσμιο απόθεμα των πυραύλων cruise Tomahawk έχει καταναλωθεί λίγο λιγότερο από το μισό. Πρόκειται για όπλα που θεωρούνται αιχμή του δόρατος για χτυπήματα ακριβείας.
Δεν είναι όμως μόνο τα επιθετικά συστήματα που δείχνουν σημάδια φθοράς. Τα αμυντικά δίκτυα που προστατεύουν τις δυνάμεις των ΗΠΑ και των συμμάχων τους έχουν επίσης πληγεί σημαντικά, κάτι που δείχνει ότι η σύγκρουση δοκιμάζει κάθε πτυχή της αμερικανικής επιχειρησιακής αλυσίδας.
Η εικόνα γίνεται ακόμα πιο ξεκάθαρη αν δει κανείς τα νούμερα. Έκθεση του CSIS που είδε το φως της δημοσιότητας τον Αύγουστο αναφέρει ότι μεταξύ Φεβρουαρίου και Ιουλίου αναλώθηκε περίπου το 65% των αναχαιτιστικών Patriot, ενώ τα αποθέματα των αντιβαλλιστικών πυραύλων THAAD βρίσκονται τουλάχιστον 38% χαμηλότερα συγκριτικά με την έναρξη του πολέμου.
Μπροστά σε αυτή την πραγματικότητα, το επιτελείο προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στις ανάγκες του μετώπου και την ετοιμότητα για οτιδήποτε άλλο μπορεί να προκύψει. Η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ κατάφερε να αναπληρώσει μέρος των ελλείψεων της στην περιοχή αντλώντας ποσότητες από άλλες βάσεις σε όλο τον κόσμο, όμως αυτή η λύση έχει προφανή όρια.
Τα όρια αυτά δεν περνούν απαρατήρητα από τους αναλυτές, που επισημαίνουν τον κίνδυνο για την ετοιμότητα των ενόπλων δυνάμεων απέναντι σε άλλα πιθανά μέτωπα. Το κόστος κάθε τέτοιου βλήματος ξεπερνά το 1 εκατομμύριο δολάρια και η γραμμή παραγωγής δεν μπορεί να ανταποκριθεί άμεσα. Η αναπλήρωση ορισμένων από τα πιο εξελιγμένα πυρομαχικά μπορεί να πάρει από μήνες έως και χρόνια.
Ο Λευκός Οίκος έχει απορρίψει δημοσίως τις ανησυχίες αυτές. Ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ, απαντώντας σε ερωτήσεις για τα στοιχεία των αποθεμάτων, υποστήριξε ότι οι ΗΠΑ διαθέτουν «πολύ περισσότερα πυρομαχικά από οποιονδήποτε στον κόσμο» και «πολύ περισσότερα από όσα χρειαζόμαστε».
Στο παρασκήνιο όμως, η βιομηχανία ήδη κινείται. Η Raytheon, θυγατρική του ομίλου RTX, έχει καταλήξει σε προσωρινή πολυετή συμφωνία με το Πεντάγωνο για την ενίσχυση της παραγωγής των Tomahawk και άλλων πυρομαχικών, σε μια προσπάθεια να ξαναγεμίσουν οι αποθήκες.
Το ζήτημα δεν είναι πλέον μόνο επιχειρησιακό, αλλά και στρατηγικό. Η κατανάλωση των συγκεκριμένων πυραύλων είναι μετρήσιμο δεδομένο, που περιορίζει τις διαθέσιμες επιλογές της Ουάσιγκτον σε ενδεχόμενες μελλοντικές κρίσεις. Κάθε νέα απόφαση για χρήση στρατιωτικής ισχύος θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη το αντίτιμο σε εξοπλισμό, και όχι μόνο το επιχειρησιακό αποτέλεσμα.
Το ερώτημα που μένει δεν είναι αν οι ΗΠΑ έχουν χάσει τη στρατιωτική τους υπεροχή. Είναι πόσο γρήγορα μπορούν να την ανανεώσουν, και τι είναι διατεθειμένες να θυσιάσουν στο μεταξύ, προκειμένου να τη διατηρήσουν στο τραπέζι για την επόμενη μέρα.
