Η απλή πράξη του να ξεκινήσει κανείς ένα βήμα κρύβει περισσότερα για την υγεία από όσα φαίνονται με το μάτι. Νέα δεδομένα δείχνουν ότι η χρονική καθυστέρηση σε αυτό το πρώτο δευτερόλεπτο, ιδίως όταν ο νους είναι απασχολημένος αλλού, συνδέεται με υψηλότερο κίνδυνο θανάτου τα επόμενα χρόνια.
Ερευνητές παρακολούθησαν 120 άτομα άνω των 65 ετών για διάστημα που έφτασε τα 17 χρόνια. Η μέση ηλικία ήταν 78 έτη. Όσοι χρειάζονταν περισσότερο χρόνο για να ξεκινήσουν το βήμα ενώ εκτελούσαν ταυτόχρονα νοητική άσκηση εμφάνιζαν κατά 28% αυξημένο κίνδυνο θνησιμότητας για κάθε επιπλέον 0,1 δευτερόλεπτο.
Η έρευνα διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο Ben-Gurion του Negev. Οι συμμετέχοντες έπρεπε να στέκονται όρθιοι τουλάχιστον 90 δευτερόλεπτα και να περπατούν 10 μέτρα χωρίς βοήθεια. Κανονικά η έναρξη ενός βήματος παίρνει 600-700 χιλιοστά του δευτερολέπτου. Στο σπριντ πέφτει στα 300-400.
Οι μη επιζώντες χρειάζονταν κατά μέσο όρο 423 χιλιοστά του δευτερολέπτου για να ξεκινήσουν, ενώ οι επιζώντες μόλις 313. Κάθε βήμα τους κρατούσε 1,3 δευτερόλεπτα έναντι 1,1 στους υπόλοιπους. Χειρότερη ισορροπία με κλειστά μάτια συνδέθηκε επίσης με μεγαλύτερη θνησιμότητα.
Το προσδόκιμο ζωής στις ΗΠΑ ήταν 35-40 έτη το 1776. Σήμερα φτάνει περίπου τα 79 έτη. Αυτή η πρόοδος οφείλεται κυρίως στη μείωση βρεφικής θνησιμότητας και στις βελτιώσεις υγιεινής και ιατρικής φροντίδας.
Το εμβόλιο κατά του έρπητα ζωστήρα συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο άνοιας. Μελέτες σε άτομα 66 ετών και άνω έδειξαν χαμηλότερη πιθανότητα διάγνωσης τα επόμενα τέσσερα χρόνια.
Φάρμακα όπως η σεμαγλουτίδη εξετάζονται για πιθανή επιβράδυνση βιολογικής γήρανσης. Σε μικρές ομάδες ασθενών με HIV παρατηρήθηκε θετική επίδραση σε βιοδείκτες ηλικίας μετά από οκτώ μήνες.
Νέοι γενιές μετά το 1965 δείχνουν ταχύτερο βιολογικό ρολόι κατά έως 15% σε σχέση με προηγούμενες. Η διαφορά συνδέεται με αύξηση ορισμένων ασθενειών.
Η βιομηχανία μακροζωίας αγγίζει πλέον τα 610 δισεκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Πλούσιοι επενδυτές στρέφονται σε προληπτικές παρεμβάσεις και όχι μόνο σε υλικά αγαθά.
Η ταχύτητα βήματος υπό απόσπαση προσοχής φαίνεται να αντανακλά την ικανότητα του εγκεφάλου και του σώματος να προσαρμόζονται σε καθημερινές απαιτήσεις. Αργότερη αντίδραση μπορεί να οδηγήσει σε λιγότερη κίνηση και περαιτέρω επιδείνωση.
