Η εσωκομματική ένταση στη Χαριλάου Τρικούπη κορυφώνεται, με αφορμή τις διαφορετικές προσεγγίσεις για τη στρατηγική του ΠΑΣΟΚ απέναντι στις επόμενες εθνικές εκλογές. Στο επίκεντρο βρίσκεται η πρόταση του Χάρη Δούκα για διερεύνηση προγραμματικών συγκλίσεων και πιθανών συνεργασιών με άλλους χώρους, συμπεριλαμβανομένου του φορέα του Αλέξη Τσίπρα, μια ιδέα που προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Άννας Διαμαντοπούλου.
Η σύγκρουση για την αυτόνομη πορεία
Η επικεφαλής του Πολιτικού Σχεδιασμού επιμένει πως η συζήτηση για συμπράξεις αποπροσανατολίζει το κόμμα από την ανάγκη να αναδειχθεί ως ισχυρή, αυτόνομη εναλλακτική λύση απέναντι στη Νέα Δημοκρατία. Στις δημόσιες παρεμβάσεις της, ξεκαθαρίζει πως το κίνημα δεν πρόκειται να αναζητήσει κανένα “δεκανίκι” και πως η προτεραιότητα είναι η παρουσίαση ενός σοβαρού προγράμματος διακυβέρνησης. Για την ίδια, η ρητορική περί συνεργασιών με πρόσωπα που κατά καιρούς έχουν ασκήσει έντονη κριτική στους προοδευτικούς θεσμούς, μόνο ζημιά προκαλεί στην εκλογική βάση.
«Το ΠΑΣΟΚ δεν παρακαλεί κανέναν για συνεργασίες, πόσω μάλλον όσους μας προσβάλλουν, μας απορρίπτουν και δεν έχουν καν πολιτικό σύνορο μαζί μας», τοποθετήθηκε χαρακτηριστικά. Προσθέτει πως δεν υφίσταται στην πραγματικότητα “κόμμα Τσίπρα”, παρά μόνο ένα πρόσωπο με τους φίλους του, υπογραμμίζοντας την οργανωτική υπεροχή και τη δομή που διαθέτει το ΠΑΣΟΚ σε όλη τη χώρα.
Οι αιχμές του Χάρη Δούκα στο X
Από την πλευρά του, ο Δήμαρχος Αθηναίων υποστηρίζει ότι η αυτόνομη πορεία δεν πρέπει να καταλήγει σε περιχαράκωση. Στις απαντήσεις του, κατηγορεί ευθέως την κ. Διαμαντοπούλου ότι με τις πρόσφατες τοποθετήσεις της για τα δημοσιονομικά της κυβέρνησης, απομακρύνεται από το αίσθημα της βάσης του κινήματος. Θεωρεί πως η επιμονή σε μια “στειρή” άρνηση διαλόγου πριν από την κάλπη, περιορίζει τις δυνατότητες της παράταξης να δημιουργήσει ένα μέτωπο που θα αποτελέσει κυβερνητική επιλογή.
Η διαδικασία φαίνεται να κινείται σε τεντωμένο σχοινί, καθώς το εσωτερικό του κόμματος εμφανίζεται διαιρεμένο ανάμεσα στην επιλογή της αμιγώς αυτόνομης πορείας και στην ανάγκη αναζήτησης συμμάχων για την αποτροπή της κυβερνητικής αυτοδυναμίας των αντιπάλων του.
