Με αφορμή τη συμπλήρωση 30 ετών από τα τραγικά γεγονότα του Αυγούστου του 1996, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης έκανε μια δήλωση που κέντρισε το ενδιαφέρον. Υποδεχόμενος μέλη της Πρωτοβουλίας Μνήμης Ισαάκ – Σολωμού στο Προεδρικό Μέγαρο, διαβεβαίωσε ότι υπάρχουν εξελίξεις στην υπόθεση δολοφονίας των δύο Ελληνοκυπρίων, χωρίς ωστόσο να αποκαλύψει λεπτομέρειες.
Οι δολοφονίες του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού παραμένουν ανοιχτή πληγή. Στις 11 Αυγούστου 1996, ο 24χρονος Ισαάκ ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου στη νεκρή ζώνη της Δερύνειας από όχλο που περιλάμβανε Τουρκοκύπριους και μέλη των ακροδεξιών «Γκρίζων Λύκων». Τρεις μέρες αργότερα, ο ξάδελφός του Σολωμός Σολωμού πυροβολήθηκε θανάσιμα ενώ επιχειρούσε να κατεβάσει την τουρκική σημαία από φυλάκιο.
«Πρόκειται για δολοφονίες και τίποτε άλλο, πρέπει να λέμε τα πράγματα ως έχουν, τα είδαμε όλοι», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Χριστοδουλίδης, ξεκαθαρίζοντας ότι το θέμα δεν έχει κλείσει για την κυβέρνησή του. Ο ίδιος, ωστόσο, επέλεξε να μην αναφερθεί δημόσια στο περιεχόμενο των εξελίξεων, σημειώνοντας ότι το σωστό είναι να ενημερώσει τις οικογένειες των θυμάτων μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Τα εντάλματα και η ατιμωρησία
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είχε καταδικάσει την Τουρκία ήδη από το 2008, διαπιστώνοντας παραβίαση του δικαιώματος στη ζωή. Ωστόσο, η Άγκυρα δεν έχει προχωρήσει σε καμία έρευνα. Οι κυπριακές αρχές εξέδωσαν διεθνή εντάλματα σύλληψης – για τη δολοφονία του Ισαάκ καταζητούνται οκτώ άτομα, ενώ για του Σολωμού πέντε, δύο εκ των οποίων με ερυθρές αγγελίες της Interpol. Ωστόσο, η Τουρκία αρνείται να τα εκτελέσει, προστατεύοντας ουσιαστικά τους ενόχους.
Ανάμεσα στους υπόπτους είναι και ο Κενάν Ακίν, ο οποίος έχει αναγνωριστεί ως ο δράστης της δολοφονίας του Σολωμού. Πρόκειται για έποικο, πρώην αξιωματικό του τουρκικού στρατού και πράκτορα των μυστικών υπηρεσιών, που είχε διατελέσει ακόμα και «υπουργός» του ψευδοκράτους.
Η Πρωτοβουλία Μνήμης, που διοργάνωσε το πολυήμερο οδοιπορικό με μοτοσικλέτες από την Κύπρο στην Ελλάδα, ζητά εδώ και χρόνια να μη μείνει η υπόθεση σε επετειακές αναφορές. «Το γεγονός ότι, τριάντα χρόνια μετά, η υπόθεση εξακολουθεί να βρίσκεται σε αυτό το σημείο, δείχνει το όριο ανάμεσα στη μνήμη και στην πολιτική πράξη», ανέφερε χαρακτηριστικά το σκεπτικό της πρωτοβουλίας. Η δικαιοσύνη, όμως, παραμένει ακόμα ζητούμενο.
