Η φωτογραφία του Νικήτα Γεμιστού, ανάμεσα σε λουλούδια και αναμμένα φαναράκια, έστεκε στο σκοτάδι της Αμμουδάρας. Δεν ήταν πάρτι γενεθλίων εκείνο το βράδυ της Τετάρτης, 5ης Αυγούστου. Ήταν μια σιωπηλή συγκέντρωση ψυχών που αρνούνται να ξεχάσουν. Τρεις μήνες συμπληρώθηκαν από τη δολοφονία του 20χρονου, ανήμερα των 21ων γενεθλίων του.
Ο δρόμος έκλεισε. Όχι από κάποια αρχή, αλλά από το ίδιο το πλήθος που κατέκλυσε το σημείο στη λεωφόρο Παπανδρέου, στο ύψος της Βαγιάς. Το τρισάγιο ξεκίνησε στις 20:30, μέσα σε μια ατμόσφαιρα τόσο βαριά που ο ήχος του κύματος από την κοντινή παραλία φάνταζε σαν ψίθυρος προσευχής. Άνθρωποι κάθε ηλικίας, συγγενείς, φίλοι, αλλά και πολίτες που δεν γνώρισαν ποτέ το παλικάρι, παρέμειναν εκεί. Κρατούσαν κεριά και λουλούδια αντί για δώρα.
Το μικρό εκκλησάκι που είχε ανεγερθεί ακριβώς στο σημείο της εκτέλεσης έγινε το επίκεντρο της τελετής. Η κατασκευή του, μια πράξη ουσιαστικής ανθρωπιάς, χρηματοδοτήθηκε εξ ολοκλήρου από τους εργοδότες του Νικήτα. Ήθελαν να στηρίξουν έμπρακτα την οικογένεια που θρηνούσε.
«Εκεί όπου θα μείνει για πάντα… ένα παλικάρι 20 χρονών». Αυτό το μήνυμα είχε γράψει η οικογένεια στο κάλεσμά της. Και ο κόσμος ανταποκρίθηκε μαζικά. Για εκείνους, η 5η Αυγούστου δεν ήταν απλώς μια ημερομηνία. Ήταν τα «χρόνια πολλά» που μετατράπηκαν σε προσευχή. Νωρίτερα το πρωί, άλλη μια συγκινητική στιγμή είχε εκτυλιχθεί στο Μπαλί, όπου τελέστηκε τρίμηνη επιμνημόσυνη δέηση στην Παναγία τη Χαρακιανή.
Η υπόθεση παραμένει μια ανοιχτή πληγή για την τοπική κοινωνία. Ο 54χρονος δράστης, Κώστας Παρασύρης, που πυροβόλησε έξι φορές τον νεαρό στις 5 Μαΐου, και η σύζυγός του είναι προφυλακισμένοι, αντιμετωπίζοντας βαριές ποινικές διώξεις για ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση. Η αφορμή του εγκλήματος είχε τις ρίζες της σε ένα τροχαίο δυστύχημα της 20ής Οκτωβρίου 2023, όταν ο 17χρονος γιος του δράστη είχε χάσει τη ζωή του σε σύγκρουση με το όχημα που οδηγούσε ο Νικήτας.
Γύρω από τη φωτογραφία του εικοσάχρονου, οι παρευρισκόμενοι άφηναν εικόνες και σημειώματα. Κανείς δεν μιλούσε δυνατά. Ο ουρανός πάνω από την Αμμουδάρα είχε γεμίσει αστέρια, μα το βλέμμα όλων ήταν καρφωμένο στη γη, στο σημείο όπου το άδικο στέρησε μια ανάσα. Η οικογένεια, οι γονείς και τα αδέλφια του Νικήτα στέκονταν βουβοί, βιώνοντας για πρώτη φορά την ημέρα των γενεθλίων του χωρίς εκείνον. Ο χρόνος για αυτούς πλέον μετρά αντίστροφα, από τη στιγμή που η ζωή τους άλλαξε για πάντα.
