Η Νίκη Κάρτσωνα βιώνει μια ιδιαίτερα φορτισμένη περίοδο, καθώς η απώλεια της μητέρας της, η οποία έφυγε από τη ζωή τον Φεβρουάριο του 2026, παραμένει μια ανοιχτή πληγή. Σε μια εξομολόγηση καρδιάς στην εκπομπή «Happy Day», το πρώην μοντέλο και επιχειρηματίας περιέγραψε το καθημερινό βάρος που κουβαλά, αποκαλύπτοντας πως η απουσία της μητέρας της έχει δημιουργήσει ένα τεράστιο κενό.
«Είναι δύσκολο να ανοίξω συζήτηση για τη μαμά μου, γιατί είναι τεράστια απώλεια να χάνεις τη μαμά σου. Μια τόσο καλή μαμά. Κάθε βράδυ της ζητάω συγγνώμη, γιατί κάθε μέρα κλαίω και ξέρω ότι καμία μαμά δεν θέλει τα παιδιά της να κλαίνε. Κάθε μέρα στενοχωριέμαι, κάθε μέρα κλαίω, κάθε βράδυ της λέω “σ’ αγαπώ, συγγνώμη που έκλαψα και σήμερα”. Μας λείπει πάρα πολύ. Κι ας ήταν η φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων, κι ας ήθελε να φύγει. Έφυγε σε μια στιγμή που ήθελε η ίδια να φύγει γιατί είχε κουραστεί. Είναι τεράστια απώλεια. Αυτό που μου λείπει περισσότερο είναι η αγκαλιά, το χαμόγελό της και το ότι τρώγαμε μαζί τις Παρασκευές. Δεν θα ξαναπείς τη λέξη μαμά, ξέρεις τι είναι αυτό; Μπαίνουν στο μαγαζί μαμάδες με τις κόρες τους και… τρομερό».
Σχεδιασμοί για μια νέα ζωή στην Καλαμάτα
Παράλληλα με το πένθος, η ίδια προετοιμάζει μια σημαντική αλλαγή στην καθημερινότητά της, στοχεύοντας στη μόνιμη εγκατάστασή της στην Καλαμάτα. Η απόφαση αυτή συνδέεται με την επιθυμία της να επανασυνδεθεί με τις ρίζες της και να βρει ξανά τον εαυτό της, σε έναν τόπο που στερήθηκε από τα 12 της χρόνια λόγω των υποχρεώσεών της στην Εθνική Ομάδα Ρυθμικής Γυμναστικής.
Στα σχέδια αυτά συμπεριλαμβάνεται ο σύζυγός της, ο πρώην μπασκετμπολίστας Νίκος Χατζής, με τον οποίο μετρούν 31 χρόνια κοινής πορείας από το 1995. Η ίδια αποκάλυψε πως ο σύζυγός της περιμένει με ανυπομονησία αυτή τη μετακόμιση, ενώ αναφέρθηκε και στον 17χρονο γιο τους, ο οποίος ακολουθεί τα αθλητικά βήματα του πατέρα του στο μπάσκετ. Σχετικά με την επαγγελματική της δραστηριότητα στην Καλαμάτα, η Νίκη Κάρτσωνα εξομολογήθηκε πως η δημιουργία του καταστήματός της συνέπεσε με τις τελευταίες στιγμές της μητέρας της, η οποία την ενθάρρυνε να προχωρήσει, λέγοντάς της χαρακτηριστικά: «προχώρα, μη φοβάσαι».
