Η ταχύτητα με την οποία εξελίσσεται ο πόλεμος των drones στην ευρωπαϊκή ήπειρο ανατρέπει πλήρως τα παραδοσιακά στρατιωτικά δόγματα, μετατρέποντας τις γεμάτες αποθήκες πυρομαχικών σε μουσεία παρωχημένης τεχνολογίας μέσα σε λίγες εβδομάδες. Ενώ οι ευρωπαϊκές χώρες προσπαθούν να βρουν ισορροπία ανάμεσα στην αποθήκευση και την άμεση παραγωγή, οι εξελίξεις στο μέτωπο δείχνουν ότι η τεχνολογική γήρανση των όπλων αποτελεί πλέον μεγαλύτερο εχθρό από τις ελλείψεις υλικού.
Μια αποκαλυπτική διάσταση αυτού του προβλήματος έρχεται από τις Financial Times, σύμφωνα με τις οποίες πολλά από τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη που στέλνουν οι δυτικοί σύμμαχοι στο Κίεβο είναι ήδη ξεπερασμένα τη στιγμή που φτάνουν στον προορισμό τους. Οι Ουκρανοί στρατιώτες και μηχανικοί αναγκάζονται συχνά να αποσυναρμολογούν αυτά τα παρωχημένα μοντέλα και να τα χρησιμοποιούν αποκλειστικά για ανταλλακτικά, καθώς δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στις σύγχρονες συνθήκες ηλεκτρονικού πολέμου.
Όπως εξήγησε ο Φινλανδός υπουργός Άμυνας, Άντι Χάκκανεν, η παραδοσιακή λογική των τεράστιων αποθεμάτων δεν έχει εφαρμογή στα drones, αφού ένα μοντέλο μπορεί να καταστεί εντελώς άχρηστο ακόμη και έναν μήνα μετά την αποθήκευσή του λόγω της ταχύτατης ανάπτυξης αντιμέτρων από τον αντίπαλο. «Δεν χρειάζεσαι τα παλιά μοντέλα, δεν είναι ακριβά ή χρήσιμα – μπορεί να είναι ξεπερασμένα έναν μήνα μετά την αποθήκευσή τους», είπε ο ίδιος, θέτοντας ως προτεραιότητα τη γρήγορη προσαρμογή στις τεχνολογικές εξελίξεις.
Οι νέες συμμαχίες παραγωγής και οι απειλές
Θέλοντας να ξεπεράσουν αυτά τα εμπόδια, οι Ευρωπαίοι και οι Ουκρανοί στρέφονται πλέον σε ευέλικτα σχήματα κοινής παραγωγής. Πρόσφατα, τέσσερις ουκρανικές αμυντικές εταιρείες υπέγραψαν συμφωνίες συνεργασίας με επιχειρήσεις από τη Δανία, τη Φινλανδία και τη Λετονία, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Build with Ukraine», με τη συνολική αξία των συμβολαίων να αγγίζει τα 800 εκατομμύρια ευρώ. «Επεκτείνουμε την κοινή παραγωγή drones για την προστασία από ρωσικές επιθέσεις σήμερα και για την άμυνα και την αποτροπή στο μέλλον», δήλωσε ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
Παράλληλα, ο πρεσβευτής της Ουκρανίας στο Ηνωμένο Βασίλειο, Βάλερι Ζαλούζνι, έκανε γνωστό ότι ξεκίνησε τη λειτουργία του στη Βρετανία το πρώτο εργοστάσιο παραγωγής ουκρανικών drones της εταιρείας Ukrspecsystems. Αυτή η κίνηση, ωστόσο, προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Μόσχας, με τον Φινλανδό πολιτικό Μέμα να χαρακτηρίζει τη συγκεκριμένη κοινή παραγωγή ως νόμιμο στόχο των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων.
Η πίεση στα σύνορα και η κινεζική εξάρτηση
Η ανάγκη για ευρωπαϊκή αυτονομία γίνεται ακόμη πιο επιτακτική αν αναλογιστεί κανείς ότι η Κίνα ελέγχει περίπου το 80% της παγκόσμιας παραγωγής εξαρτημάτων. Ο Σρντζαν Κοβάτσεβιτς, επικεφαλής της κροατικής εταιρείας Orqa, αναδεικνύει τη σημασία της απεξάρτησης από το Πεκίνο, καθώς οι συχνότητες των drones πρέπει να αλλάζουν διαρκώς για να αποφεύγονται οι παρεμβολές στο πεδίο της μάχης. Η Tekever, η οποία προμηθεύει το Κίεβο με συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, προσπαθεί να μεταφέρει αυτή την κουλτούρα της αστραπιαίας αναβάθμισης λογισμικού και στην ειρηνική ευρωπαϊκή βιομηχανία. Αν η Ευρώπη καθυστερήσει να προσαρμοστεί, όπως προειδοποιεί ο Λόρεντς Μέιερ της Auterion, θα χάσει τόσο τον πόλεμο όσο και την τεχνολογική κούρσα.
Την ίδια ώρα, η απειλή μεταφέρεται απευθείας στον ευρωπαϊκό εναέριο χώρο. Η Ρουμανία αναγκάστηκε να σηκώσει μαχητικά F-16 και Eurofighter για να αναχαιτίσει ρωσικά drones που πλησίασαν τα σύνορά της, ενώ στη Σουηδία οι αρχές ερευνούν την πτήση ενός ύποπτου ρωσικού drone κοντά στο γαλλικό αεροπλανοφόρο Charles de Gaulle. Μπροστά σε αυτή την κλιμάκωση, η γερμανική Bundestag ψήφισε την επέκταση των εξουσιών του στρατού της, επιτρέποντας στην Bundeswehr να καταρρίπτει άμεσα ύποπτα drones όταν οι πολιτικές αρχές ζητούν συνδρομή.
