Έφυγε από τη ζωή η Κλοντέτ Κόλβιν, η πρωτοπόρος του αγώνα για τα πολιτικά δικαιώματα
Σε ηλικία 86 ετών απεβίωσε η Κλοντέτ Κόλβιν, μια γυναίκα που, στα 15 της χρόνια, τόλμησε να αψηφήσει τον φυλετικό διαχωρισμό στην Αλαμπάμα. Η είδηση του θανάτου της ανακοινώθηκε χθες Τρίτη από το ίδρυμα που φέρει το όνομά της, βυθίζοντας σε πένθος όσους αναγνωρίζουν την τεράστια συμβολή της στον αγώνα για τα πολιτικά δικαιώματα.
«Για εμάς, ήταν πολλά περισσότερα από ιστορική μορφή. Ήταν η καρδιά της οικογένειάς μας, σοφή, ανθεκτική και βασισμένη στην πίστη», ανέφερε το Ίδρυμα Κλοντέτ Κόλβιν στη νεκρολογία της εκλιπούσας. Η Κόλβιν έγραψε ιστορία εννέα μήνες πριν η Ρόζα Παρκς κάνει την ίδια πράξη αντίστασης, αρνούμενη να παραχωρήσει τη θέση της σε λευκό επιβάτη.
Η πράξη αντίστασης που άλλαξε την ιστορία
Ήταν 2 Μαρτίου του 1955 όταν η Κόλβιν, μαθήτρια τότε, επέστρεφε στο σπίτι της με λεωφορείο στο Μοντγκόμερι. Ο οδηγός της ζήτησε να σηκωθεί για να καθίσει ένας λευκός επιβάτης. Εκείνη, με μια πράξη πρωτοφανούς θάρρους για την εποχή, αρνήθηκε να υπακούσει.
Η άρνησή της οδήγησε στη σύλληψή της την ίδια μέρα. Της απαγγέλθηκαν κατηγορίες για επίθεση και ξυλοδαρμό αξιωματικού, ανάρμοστη συμπεριφορά και παραβίαση του κανονισμού φυλετικού διαχωρισμού στα λεωφορεία. Η πράξη της, αν και λιγότερο γνωστή από αυτή της Παρκς, αποτέλεσε ένα κομβικό σημείο στην ιστορία των πολιτικών δικαιωμάτων.
«Νομίζω ότι [η NAACP] έψαχνε το κατάλληλο άτομο», είχε εξηγήσει η Κόλβιν το 2015, «το πρόσωπο ολόκληρου του κινήματος». Πολλοί υπέθεταν ότι η μη επιλογή της ως κεντρικού προσώπου είχε να κάνει με την ηλικία της και μια εγκυμοσύνη λίγο μετά τη σύλληψή της. Ακόμη και ο δικηγόρος Fred Gray, που εκπροσωπούσε τόσο την Κόλβιν όσο και τη Ρόζα Παρκς, δήλωσε σε εκείνη τη συνέντευξη ότι όλα ήταν θέμα timing.
«Κανείς δεν έκανε ό,τι έκανε για να αναγνωριστεί», τόνισε ο Gray. Η Κόλβιν ήταν μία από τους δύο επιζώντες της υπόθεσης Browder εναντίον Gayle στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ. Ο ρόλος της ήταν καθοριστικός στην κατάργηση του φυλετικού διαχωρισμού στα λεωφορεία του Μοντγκόμερι το 1956. Ήταν μία από τις τέσσερις μαύρες γυναίκες ενάγουσες, μαζί με τις Aurelia Browder, Susie McDonald και Mary Louise Smith, που κατέθεσαν αγωγή κατά της διάκρισης θέσεων στα λεωφορεία. Η υπόθεση ήταν επιτυχής και επηρέασε τις δημόσιες μεταφορές σε όλη τις ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων τρένων, αεροπλάνων και ταξί.
