Βαριά πλήγματα δέχονται οι υπηρεσίες εσωτερικής ασφάλειας του Ιράν, καθώς το Ισραήλ εφαρμόζει τη στρατηγική του Μπενιαμίν Νετανιάχου για αποσταθεροποίηση της κυβέρνησης και πρόκληση λαϊκής εξέγερσης. Ένας πόλεμος που ξεκίνησε απρόσμενα στις 28 Φεβρουαρίου 2026, με αεροπορικές επιδρομές ΗΠΑ και Ισραήλ, έχει μπει σε νέα φάση, εστιάζοντας στις δομές καταστολής της Τεχεράνης.
Μάλιστα, οι επιθέσεις αυτές δεν είναι τυχαίες. Ο Αλί Χαμενεΐ, ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, έχει ήδη χάσει τη ζωή του, όπως και ο κορυφαίος αξιωματούχος ασφαλείας, Αλί Λαριτζανί, η είδηση του θανάτου του οποίου έγινε γνωστή χθες. Σήμερα, επιβεβαιώθηκε και ο «θάνατος» του υπουργού Πληροφοριών, Εσμαήλ Χατίμπ, κατά τη διάρκεια επίθεσης από ισραηλινές δυνάμεις χθες το βράδυ. Συγκεκριμένα χτυπήματα έχουν σημειωθεί σε διοικητικά κέντρα, περιπολικά και βάσεις, ειδικά στην Τεχεράνη και τη δυτική Ιράν, στοχεύοντας άμεσα τη Law Enforcement Command (LEC), την Basij και μονάδες των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC).
Η στρατηγική Νετανιάχου και οι αμφιβολίες των ειδικών
Ο Νετανιάχου πιστεύει πως αυτές οι επιχειρήσεις θα δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες για εσωτερική ανατροπή. Πίσω από αυτό κρύβεται μια σαφής πρόθεση: να μιλήσει απευθείας στον ιρανικό λαό, καλώντας τον να ξεσηκωθεί. Η συνεργασία του Ισραήλ με τις ΗΠΑ εξασφαλίζει την απαραίτητη τεχνολογική κάλυψη, με τη CIA και τη Mossad να παρέχουν κρίσιμη υποστήριξη.
Ωστόσο, δεν συμμερίζονται όλοι αυτή την αισιοδοξία. Πρώην ισραηλινοί αξιωματικοί, όπως ο Σαχάρ Κόιφμαν, εκφράζουν σκεπτικισμό, τονίζοντας ότι η Basij, μια από τις βασικές δυνάμεις καταστολής, είναι ισχυρή και βαθιά ριζωμένη. «Η Μπασίτζ αποτελείται από πολλούς ανθρώπους με πολλά πολυβόλα και δεν θα τα παρατήσουν», είπε χαρακτηριστικά ο Κόιφμαν, προσθέτοντας: «Αυτοί και οι οικογένειές τους εξαρτώνται από αυτό».
Το δίλημμα του ιρανικού λαού
Ποιος είναι όμως ο αντίκτυπος αυτής της στρατηγικής στον ιρανικό λαό; Ο Βάλι Νασρ, καθηγητής Μεσανατολικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς, επισημαίνει ότι υπάρχει διχασμός. «Υπάρχει τεράστιο μίσος για την Ισλαμική Δημοκρατία», δήλωσε. «Αλλά τώρα υπάρχει επίσης σημαντικό μίσος για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, καθώς και μεγάλη ανησυχία για το μέλλον της ίδιας της χώρας».
Οι Ιρανοί βρίσκονται αυτή τη στιγμή εγκλωβισμένοι ανάμεσα στην κυβέρνησή τους και τις δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ. Κατόπιν αυτού, ο Κόιφμαν υποστηρίζει ότι το Ισραήλ θα έπρεπε να επικεντρωθεί σε πιο εφικτούς στόχους, όπως η αποδυνάμωση των πυραυλικών και πυρηνικών προγραμμάτων του Ιράν, αντί να επιδιώκει αλλαγή καθεστώτος. Υπενθυμίζεται ότι το Ιράν έχει απαντήσει με πυραυλικές και drone επιθέσεις σε ισραηλινούς και αμερικανικούς στόχους, καθώς και σε συμμάχους όπως η Σαουδική Αραβία, η Ιορδανία και τα ΗΑΕ, προκαλώντας θύματα και ζημιές.
Διεθνώς, τόσο η Ρωσία όσο και η Κίνα έχουν καταδικάσει τις ισραηλινές επιδρομές στον ΟΗΕ, ενώ πολλοί αναλυτές βλέπουν ότι η επιτυχία του Ισραήλ εξαρτάται από την αμερικανική νοημοσύνη και την εσωτερική αδυναμία του Ιράν. Ο ίδιος ο Κόιφμαν κατέληξε λέγοντας πως «το καθεστώς θα βγει από αυτό το γεγονός πληγωμένο, αλλά ζωντανό», αφήνοντας να εννοηθεί ότι η στρατηγική της ανατροπής μπορεί να μην αποδώσει τα επιθυμητά αποτελέσματα.
